Opis

W tym obrazie chciałam oddać wrażenie letniego popołudnia, w którym granica między niebem, a wodą zaczyna się zacierać. Faliste linie i miękkie kręgi są dla mnie metaforą czasu, który płynie swoim naturalnym rytmem, bez pośpiechu. Poprzez moją technikę kropkową nadałam tym kształtom teksturę, która niemal pulsuje, przypominając o ciepłym wietrze i blasku słońca odbijającym się od powierzchni wody. To dzieło jest dla mnie zapisem chwili wytchnienia – próbą uchwycenia stanu wewnętrznej równowagi, którą odnajduję w naturze, gdy wszystko wydaje się idealnie zbalansowane.